Onder de oppervlakte

Sander komt binnen. Sander is niet zijn echte naam. In verband met de privacy is deze gefingeerd.

Sander is gebracht door zijn vader. Hij is twaalf jaar oud en laat mij weten dat hij precies weet waarvoor hij komt. Sander gaat tegenover mij zitten. Hij kijkt mij aan en zegt: “Jij bent mijn Kindbehartiger? Een soort advocaat voor mij, zoiets toch? Ik ben net twaalf geworden en weet dat ik vanaf nu mag kiezen wat ik wil. Daarom zit ik dus hier. Om jou te vertellen wat ik wil, zodat jij dat kunt gaan opschrijven en dan kunt regelen voor mij.”

Daar zit je dan, tegenover een jongen die met een voor hem zeer duidelijk doel bij je aan tafel is geschoven. Het alom bekende misverstand wordt direct op tafel gegooid, namelijk dat je vanaf je twaalfde mag kiezen. Sander mag zijn mening geven, zoals gesteld in artikel 809 Burgerlijke Rechtsvordering en artikel 12 IVRK: ‘in alle aangelegenheden die Sander aangaan, moet hij de gelegenheid krijgen om zijn mening kenbaar te maken, hetzij rechtstreeks, hetzij via een vertegenwoordiger’. Dat betekent echter niet dat hij het is die kiest of de verantwoordelijkheid draagt voor wat er gaat gebeuren. Dat ligt bij de volwassenen. Tevens is het zo dat Sander zijn belangen de primaire overweging zullen vormen in de besluitvorming. Echter, vormen zijn belangen niet de enige overweging.

Lees hier het hele bericht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *