Rechterlijke macht in samenwerking met (scheidings)experts

In deze blog wil ik aandacht besteden aan een vraagstuk dat al langere tijd rondspookt in mijn hoofd.

De afgelopen paar jaar heb ik veel casuïstiek rondom scheidingssituaties onder ogen gehad. Zo ook uitspraken van rechters. Ik heb veel respect voor wat rechters doen, mede ingegeven door wat zij op hun bordje hebben liggen. Een knoop doorhakken in het leven van mensen over kwetsbare vraagstukken zoals de afwikkeling van de scheiding, omgang en alles dat raakt aan kinderen. Dat is niet zomaar iets en vraagt nogal wat. De verantwoordelijkheid ligt in eerste instantie bij ouders. Maar vandaag de dag komen steeds meer mensen er samen niet meer uit. Daarnaast neemt de complexiteit van de scheidingsmaterie toe.

Ook heb ik mij verbaasd. In diverse rechterlijke uitspraken, die ik heb terug gelezen nadat een zitting had plaatsgevonden, was onverwachts een geheel ander pad gekozen. Of werd, nadat een verslag was ingediend van een professional met daarin een heldere uiteenzetting rondom de hulpvraag, toch gekozen voor een Raadsonderzoek waarover zowel ouders als hun advocaten zich verbaasden. Of werd gekozen om geen hersteltraject meer in te zetten tot heropbouw van het contact tussen een ouder en de kinderen. Zonder dat er enige vorm van mishandeling zou spelen of zou hebben gespeeld.

Lees hier de gehele blog bij Mies Magazine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.