Zoek naar de vraag achter de vraag

Ik sta voor het luisteren naar kinderen en om hun belangen centraal te zetten. Ik kan mijn werk echter niet volwaardig doen als ik niet ook werk aan de relatie met ouders. Tijd vrijmaak om in een traject beschikbaar te zijn voor het gezin. Ja, ook soms in de weekenden. Echt beschikbaar, wat ook inhoudt dat ik vrij van oordelen luister. Dat ik dingen uitleg. Vragen beantwoord. Vragen stel. Dat er gemaild en gebeld mag worden. Dat ik verder kijk dan dat wat er aan de oppervlakte soms zichtbaar is. Dat ik doorvraag. Dat ik geen label op iemand plak wanneer iemand boosheid uit, veelvuldig huilt, soms schreeuwt, maar juist bekijk wat hier aan vraag of behoefte onder ligt.

Dat ik tevens een ieder de ruimte geef om de eigen waarheid te kunnen uiten. Waarheden die er mogen zijn, maar zo vaak lijken te worden weggewuifd omdat direct naar de oplossing gekeken moet worden. Er wordt mijns inziens vanuit de hulpverlening te snel over de hoog opgelopen emoties heen gestapt, wat de escalatie enkel kan versterken. Hoe zou jij je voelen wanneer je ergens mee zit en daar nauwelijks ruimte voor mag zijn?

Er wordt vergeten dat er een heel proces voor nodig is om te komen tot een oplossing. Dat er een proces voor nodig is om structurele veranderingen te laten plaatsvinden. Dat vertrouwen iets is dat moet groeien en ondanks nieuwe positieve ervaringen zo weer kan verdwijnen wanneer er één ding opnieuw mis gaat. Dat het vaak één stap vooruit is en weer drie terug. Dat er geduld nodig is. Veel geduld.

Lees hier de gehele blog: Mies Magazine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *